سفارش تبلیغ
صبا
آدمى در جهان نشانه است و تیرهاى مرگ بدو روانه ، و غنیمتى است در میان و مصیبتها بر او پیشدستى کنان . و با هر نوشیدنى ، ناى گرفتنى است و با هر لقمه‏اى طعام در گلو ماندنى ، و بنده به نعمتى نرسد تا از نعمتى بریده نشود ، و به پیشباز روزى از زندگى خود نرود تا روزى از آنچه او راست سپرى نشود . پس ما یاران مرگیم و جانهامان نشانه مردن ، پس چسان امیدوار باشیم جاودانه به سر بردن ؟ و این شب و روز بنایى را بالا نبردند جز که در ویران کردن آن بتاختند و در پراکندند آنچه فراهم ساختند . [نهج البلاغه]


ارسال شده توسط محسن نصیری در 93/8/29:: 9:17 صبح


زندگی چیست چو پرسی از بز


به تو گوید که علف


و چمنزار بهشتش باشد


دوزخش هست کویر


عاقبت نیز غذای من و توست


حال بنگر تو بر احوال خویش


هدف زندگی ات آب و غذاست؟


یا خیالت پی همخوابی و لذت برپاست؟


تو بگو تا چه زمان زندگی ات پا برجاست؟


گوهر عشق از آن من و توست


خرد و عقل  نشان من و توست


چشم وا کن تو ز کوته نگری


آدمی وارث یک معجزه است


راه بگشا که بتابد بر تو


روشنی منتظر روزنه است

 

قالب:نو


دفتر:بوی تو


شاعر:محسن نصیری(هامون)

 


کلمات کلیدی :